Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΑ ΡΟΥΧΑ

Συνεχίζοντας την ενότητα του χειμώνα έπρεπε να μιλήσουμε και για τα χειμωνιάτικα ρούχα. Πόσο χοντρά είναι, από τι είναι φτιαγμένα (μαλλί, βαμβάκι), τι φοράμε εμείς στο σχολείο ή όταν βγαίνουμε έξω κλπ. Φοράνε μικροί μεγάλοι τα ίδια ρούχα;

Παιχνίδι λοιπόν για να τα μάθουμε. Μέσα από καρτέλες τα παιδιά έπρεπε να ξεχωρίσουμε τα ρούχα του μπαμπά, της μαμάς και του παιδιού (ανεξαρτήτου εποχής).



Κατόπιν χωρίστηκαν σε 3 ομάδες από 4 παιδιά. Η κάθε μια διάλεξε μια καρτέλα μαμά, μπαμπάς, παιδί και έπρεπε να συμπληρώσει τα ρούχα που της αντιστοιχούν. 





Και μέσα από όλες τις καρτέλες έπρεπε να ξεχωρίσουν μόνο τα ρούχα του χειμώνα και να τα κάνουμε μια ξεχωριστή ομάδα.

Μάθαμε λοιπόν τις ονομασίες τους και από τι είναι καμωμένα. Αλλά από πού παίρνουμε το μαλλί; Από πού το βαμβάκι; Το βαμβάκι ήταν εύκολο. Όλοι οι γονείς είναι αγρότες και ασχολούνται με την καλλιέργεια του βαμβακιού. Μέσα λοιπόν από τις προσωπικές τους εμπειρίες αλλά και από φωτογραφίες από το διαδίκτυο και φιλμάκια από το youtube 
κατανόησαν τη σειρά επεξεργασίας και την πορεία ενός υφάσματος.
Το μαλλί όμως ήταν δύσκολο. Κάποια παιδιά ήξεραν ότι το παίρνουμε από τα ζώα, αλλά δεν είχαν ιδέα από ποιο ζώο. Έτσι ξεκίνησε η προσέγγιση και μέσα από το Άγιο διαδίκτυο κάποια πράγματα ξεκαθάρισαν. 
Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τη συνάδελφο Μυρτώ από τα  
για τα πολύ ωραία βιντεάκια της. 
Στο σχολείο έχουμε παιδικούς αργαλειούς κι έτσι ήμασταν κι εμείς έτοιμοι να κάνουμε το υφαντό μας. Αλλά πρώτα ας το κάνουμε με χάρτινους αργαλειούς για να μάθουμε.  Πρώτα τα παιδιά έβαψαν με κηρομπογιές χρωματιστές λωρίδες. Κατόπιν τις έκοψαν και ξεκίνησαν να περνάνε τις λωρίδες σε προκατασκευασμένο "αργαλειό". Έγιναν τέλεια υφαντά.










Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015

Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΛΙΩΣΕΙ (αλλιώς)

Ξέροντας ότι τα παιδάκια μου θα δυσκολεύονταν (όχι όλα, αλλά τα περισσότερα) να καταλάβουν την ιστορία του χιονάνθρωπου, θέλησα να το μετατρέψω σε έμμετρη μορφή για να το κατανοήσουν καλύτερα. Ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ και όπως θα δείτε άρεσε το ίδιο και στα παιδιά.


Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει


(σε μορφή ποιήματος για να το καταλάβουμε καλύτερα)

Μια φορά κι έναν καιρό
Σε ψηλό και μακρινό βουνό
Ζούσε ένας χιονάνθρωπος
Σε κρύο τσουχτερό.

Μα ξάφνου άρχισε να ιδρώνει
Και το σώμα του να λιώνει.
Ο αγριοκούνελος του λέει σοβαρά
Φύγε ψάξε το Βορρά

Δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει
Τον βορρά να βρει ζητάει.
Και στη πολιτεία φτάνει
Τον αετό ψηλά ρωτάει.

Είσαι μακριά του λέει
Πήγαινε στο λιμανάκι.
Τα καράβια να ρωτήσεις
Ποιο δρόμο να τραβήξεις.

Μα σηκώθηκε αέρας δυνατός
Τα καράβια φοβισμένα
Δεν αφήνουν το λιμάνι
Κάθονται εκεί δεμένα.

Μόνο μια μικρή βαρκούλα
Που τη λέγαν Παναγίτσα
Ανέβα λέει στο χιονάνθρωπο
Θα πάμε μακρινή βολτίτσα

Τα κύματα σηκώθηκαν βουνά
Έσπασε η Παναγίτσα.
Κι ο χιονάνθρωπος με φόβο στην καρδιά
Πάει στης θάλασσας τα βάθη.

Καρχαρία πεινασμένο
συναντά, του κόβει ένα κομμάτι.
Μα φεύγει τρέχοντας γοργά
Με τον λαιμό του παγωμένο.

Ο χιονάνθρωπος παιδιά
Έγινε ξανά νεράκι.
Τα κύματα τον βγάλαν στη στεριά
Έγινε άσπρο συννεφάκι.

Αέρας φυσάει δυνατός.
Το στέλνει πάνω στο βουνό.
Το σύννεφο κρυώνει
Και αρχίζει να παγώνει.

Χιόνι άρχισε να πέφτει
Σκέπασε όλα τα δάση.
Και δυο φίλοι εκεί ξανά
Το χιονάνθρωπο έχουν πλάσει.

Κατόπιν τα παιδιά ζωγράφισαν μια σκηνή από το παραμύθι ποίημα. Μάζεψα όλες τις ζωγραφιές και τις έκανα ένα μικρό βιντεάκι για να το δούμε την άλλη μέρα.


Το εγχείρημα είχε επιτυχία και ακολούθησε δραματοποίηση.
 Το σύννεφο και ο αετός είναι ψηλά στον ουρανό κι έτσι ανέβηκαν στα τραπεζάκια


Ο χιονάνθρωπος έχει όνομα: τον λένε Χιονούλη

Ο αγριοκούνελος

Ο καρχαρίας μπρρρρ

 Τα παιδιά στην πολιτεία κάθονται και παίζουν

 Η Παναγίτσα (είναι όντως το πιο μικρόσωμο παιδάκι μας)