Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

ΚΛΟΟΥΝ




Με αφορμή τον αποκριάτικο χορό του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων την Τσικνοπέμπτη, όπου ήταν καλεσμένος ένας κλόουν για να παίξει και να διασκεδάσει μικρούς και μεγάλους, μιλήσαμε για τον κλόουν, το πιο χαρακτηριστικό καρναβάλι της Αποκριάς. Τον ξέρουν όλοι.

Τι ξέρουν όμως;

Πάνω απ' όλα ξέρουν ότι είναι άνθρωπος, που αγαπάει τα παιδιά και τα κάνει να γελάνε. Φοράει αστεία και χρωματιστά ρούχα. Ξέρει πολλά αστεία και ζογκλερικά. Αλλά και κλαίει αν δεν έρθουν οι άνθρωποι να τον δούνε. Πάνω εκεί πατήσαμε για να τονίσουμε ότι ο κλόουν φοράει τη μάσκα της χαράς και ότι πολλές φορές κάτω από τη μάσκα κλαίει γιατί είναι άρρωστος ή γιατί πονάει.

Ακούσαμε το τραγούδι του Κλόουν από το https://www.youtube.com/watch?v=u4Wqn4FGsrQ ερμηνευμένο από τη Γ΄ & ΣΤ τάξη του 2ου Δημοτικού σχολείου Αλεξανδρούπολης, και αναλύσαμε τους στίχους. Είπαμε ότι ο κλόουν προσφέρει ότι μπορεί σε κάθε παιδί για να είναι πάντα γελαστό κι ευτυχισμένο. Είπαν ακόμη ότι και αν είναι μόνος του ένας κλόουν πρέπει εμείς να τον κάνουμε να γελάσει για να γίνει πάλι αστείος και χρωματιστός και να μην κλαίει.

Κατόπιν διαβάσαμε το ποίημα από το βιβλίο της Τασούλας Τσιλιμένη

Βρήκες τον κώλο μου 
να παίξεις μπάλα;
Πάνω στην πλάτη μου , 
να κάνεις τραμπάλα;

Τις 2 τιράντες μου,
να κάνεις κούνια;
Βρε! Το καπέλο μου
 για τα γουρούνια;

Βρε! Το παπιόνι μου
 προπέλα κάνεις;
Τα 2 παπούτσια μου
 θα τα ξεκάνεις. 

Το παντελόνι μου 
για πατσαβούρα;
Βρήκες τη μύτη μου 
να παίξεις σβούρα; 

Βλέπω, πήρες και χρώματα!
Μα πριν με βάψεις, 
να τα 2 μάτια μου για να με κλάψεις!

με το οποίο γέλασαν πολύ. 

Παίξαμε το παιχνίδι της συμμετρίας με τους κλόουν



και μετά το παιχνίδι της σκοποβολής. 

Ποιος θα καταφέρει να περάσει το μπαλάκι μέσα από το στόμα του κλόουν; 




Ζωγραφίσαμε με δαχτυλομπογιές το πορτραίτο του κλόουν











Κάναμε κλόουν από ρολό 

(μια ιδέα από το 35ο Νηπ. Περιστερίου http://blogs.sch.gr/35nipperist/files/2013/02/%CE%9A%CE%9B%CE%9F%CE%9F%CE%A5%CE%9D.jpg)




Και τέλος τους είχα μια έκπληξη.  ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΤΟΛΗ ΚΛΟΟΥΝ. 

Λίγο μεγάλη βέβαια (ο γιος μου είναι τεράστιος μπροστά τους) που μπορούσαν να τη δουν, να την αγγίξουν, να τη δοκιμάσουν όσοι ήθελαν. Την έβαλα κι εγώ, αλλά δεν έχω φωτογραφία. Τα κορίτσια έβαλαν μόνο το επάνω μέρος με το παπιγιόν και τα αγόρια το κάτω πάλι με το παπιγιόν. Όσοι ήθελαν τους έβαψα με άσπρο και κόκκινο τη μύτη.




Ήταν όλα υπέροχα. Και του χρόνου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου