Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

ΚΑΛΩΣ ΜΑΣ ΗΡΘΕΣ ΑΝΟΙΞΗ

Καλό μήνα και καλή Σαρακοστή σε όλους αν και αρκετά καθυστερημένα. Ο μήνας ξεκίνησε με ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια. "Μια Κυριακή του Μάρτη και μια Σαρακοστή" της Δ. Γαλάνη.
https://www.youtube.com/watch?v=kuYjNAq3p-k
Είναι ένα τραγούδι που εμένα μου αρέσει πολύ. Έχει πολλές εικόνες, εύκολο στίχο, ωραία μελωδία και τα παιδιά το μαθαίνουν εύκολα. Γι αυτό και το κάνω κάθε χρόνο σχεδόν. Φέτος προτιμήσαμε να το εικονογραφήσουμε με εικόνες από περιοδικά σαν κολλάζ. Ψάξαμε να βρούμε σχετικές φωτογραφίες και ιδού το αποτέλεσμα. (τη μέρα που το κάναμε έλειπαν τα 2/3 της τάξης λόγω προβλημάτων μετακίνησης).



Την επόμενη μέρα προλάβαμε να κάνουμε την πρώτη μας ανοιξιάτικη βόλτα στο χωριό και να παρατηρήσουμε τη φύση προτού ο Μάρτης αρχίσει να κλαίει και να μας δείχνει το άλλο του πρόσωπο. Ξεκινήσαμε λοιπόν να παρατηρήσουμε τι αλλαγές έχουν γίνει στη φύση από την τελευταία φορά που πήγαμε βόλτα. Να δούμε αν τα δέντρα άνθισαν και γέμισαν φύλλα, αν οι κήποι γέμισαν λουλούδια, αν οι νοικοκυρές φύτεψαν λουλούδια. Ο καιρός λίγο λιακάδα και λίγο ζέστη, όπως είπαν και τα παιδιά. Η βόλτα μας ήταν ενδιαφέρουσα. Τι είδαμε λοιπόν:


  • Είδαμε δέντρα με άσπρα και ροζ λουλούδια αλλά χωρίς φύλλα (ποια να είναι άραγε;)







  • ένα λιβάδι με κίτρινα λουλουδάκια



  • θάμνους με μωβ και άσπρα λουλούδια





  • αυλές με φυτεμένα λουλούδια






  • πολλά αγριολούλουδα 

Στο δρόμο της επιστροφής τα παιδιά "κούρεψαν" το λιβάδι με τα κίτρινα λουλουδάκια και τα έφεραν στο σχολείο. Επειδή ήταν πάρα πολλά είπα να μην πάνε χαμένα και να μετρήσουμε πόσα μάζεψαν. Ήταν όμως πάρα πολλά. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνουμε τη σκάλα της αρίθμησης με λουλούδια




Κατόπιν σε ένα χαρτί, τους ετοίμασα άδεια σύνολα με αριθμούς από το 0-10 και το 20. Κάθε παιδί διάλεγε στην τύχη ένα χαρτί κι έπρεπε να κολλήσει τόσα λουλούδια όσα έλεγε ο αριθμός που πήρε εκτός από τον Κων/νο που πήρε από την αρχή το 20. Δουλέψαμε πάνω στο χαλί γιατί δεν ξέραμε πόσα λουλούδια θα χρειαστούν. Έτσι από το σύνολο έπαιρνε ο καθένας όσα του χρειαζόταν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου